Była to
teoria, która odnosiła się do teatru. Witkacy sądził, że tylko nierealistyczny i apsychologiczny dramat może u widza wywołać metafizyczne uczucie. Założeniem jej było dążenie do
sztuki autonomicznej, oderwanej od życia, od jakichkolwiek motywacji praktycznych i treściowych, pozbawionej wszelkiej logicznej treści. Miała
być środkiem prowadzącym do przeżycia Tajemnicy Istnienia. Sztuka nie może naśladować życia. Sztuka musi być sama w sobie. Stać ponad problemami moralnymi, społecznymi i politycznymi. Wprowadzenie nadrealizmu do sztuki (absurdalna fantastyka, analogiczność wydarzeń).
Zerwanie ze sztuką naturalistyczną i symboliczną. W dramacie, zerwanie z typową akcją dramatyczną.
Dysharmonia – łączenie w jednym obrazie przeciwstawnych elementów. Prowokacja, szokowanie drażnienie odbiorcy. Stosowanie groteski. Wprowadzenie parodii w stosunku do utrwalanych konwencji literackich.
Opublikowano dnia:
października 22, 2007
Więcej streszczeń na temat Teoria "Czystej formy" Witkacego