POEZJA „TRZECIEGO WYRAZU” :WIZJONERYZM Przewaga poematu wizyjnego o fabule symbolicznej, zatartej lub szczątkowej
Ku mitowi, wizjoneryzmowi ·
AUTENTYŚCI – chcielistworzyć nowe wzorce i wartości
· Bardzo chcieli ,ale mniej im się udawało
·Poezja mniej atrakcyjna zarówno poetycko jak problemowo
·LINIA GŁÓWNA W OBRĘBIE „TRZECIEGO WYRAZU” –
WIZJONERYZM · Niewierni uczniowie Awangardy – zaprzeczyli większość podstawowych jej przykazań
· Odrzucili racjonalizm, materializm, optymizm i antytradycjonalistyczny fanatyzm
·Nie wierzyli w hasło „najmniej słów”
· Poeci – prorocy
·
najbardziej charakterystyczne cechy owej poezji ·
skłonność do epiki · kolejno następujące po sobie
widzenia senne (oniryzm) ·
symbolizm ·groza historii, istnienia · skłonność do
wierszy tonicznych ·wersy długie, płynność · ale też niejednorodne heksmetroidalne wypowiedzi
patos, heroizm ·
podmiot zbiorowy ·
czasy : przeszły niedokonany i teraźniejszy – częstotliwe · styl
imperatywny · wizjonerzy przyszłej wojny niezwykle sugestywni · napomknięcia dotyczące wojny minionej ·
ciążenie ku przeszłości nieokreślonej, barbarzyńskiej, mitycznej / Poemat barbarzyński – Łobodowski, Rapsod barbarzyński - Piętak ·
zwrot do mitu – niechęć do historycznego konkretu ukazywanie człowieka
uniwersalnego ·wrogie potęgi : przyroda, kosmos, przeznaczenie · miłość do
ziemi ( słowo –klucz)
· fascynacja niszczącym żywiołem
wody, obłoki,
płynność, rzeki, strumienie
/ Ziemia odpływa na zachód –
Piętak, „
Ziemia odpływa od brzegu” – początek Pieśni
Miłosza / fascynacja przemijaniem – rzeką Heraklita
, mit potopu ·
krajobrazy : zachody słońca, wieczory, noce
·
pożar i powódź –figury przyszłego kataklizmu jak napisał
Bujnicki w tomie
W połowie drogi ·
Czechowicz ·Zapoczątkował odwrót od realizmu i naturalizmu awangardy, tonację katastroficzną, zwrot ku „metafizyczności”, mitologizm, wizjoneryzm · Koncepcja jezyka poetyckiego – symboliczno – magiczna (słowo gra rolę zaklęcia)·Mityzacja świata, odrealnienie, personifikaxja zjawisk, heroizacja postaci ·Symboliczne – zwiazek z tradycją młodopolską Magiczne – związek z romantyzmem, z folklorem · Podstawowa komórka językowa – słowo. Upraszczał połączenia składniowe, rozluźniał, lekceważył, by każdemu słowu czytelnik przysłuchał się z osobna · Bez interpunkcji i dużych liter Oniryzm, poetyka wizji · Wielki nacisk na muzyczność poezji · Mistrz instrumentacji głoskowej, którą uzależniał od warstwy znaczeniowej · Wieś i małe miasteczka –świat poezji · Wieś sielska, arkadyjska, rajska, miasteczka stare, senne, zabytkowe · Miniaturyzował, odwspółcześniał · Łagodnośc, czułość, bezradność w opozycji do dynamizmu i ofensywności Przybosia · Żal, elegijność, śmierć - główna obsesja ·
Ballada z tamtej strony – jeden z najpiękniejszych wierszy o śmierci, obraz „umarłych rąk czechowicza” Myśl o śmierci własnej i przeczucie śmierci zbiorowej – wojny ·Wspomnienie pierwszej nakładają się na przeczucia drugiej wojny ·
Żal – z tomu
nuta człowiecza – wizja przyszłej wojny
„ zniża się wieczór świata tego nozdrza wietrzą czerwony udój”·Poetyka snu, symbolika zagłady, śmierci i zniszczenia · Motywy ognia i wody Poezja jako głosicielka nadziei, wiary w odrodzenie · Opozycja Arkadia : Katastrofa ·
9 września 1939 r poeta zginął podczas bombardowania rodzinnego Lublina 7 zbiorów poezji ·
kamień 1927, dzień jak co dzień 1930, ballada z tamtej strony 1932, Stare kamienie 1934, w błyskawicy 1934, nic więcej 1936, nuta człowiecza 1939 Piętak ·Odchylony w stronę indywidualizmu ·
Wpływ Awangardy ·Oniryczna, halucynacyjna wyobraźnia, wybuchowy emocjonalizm sprawiły jednak ze posługując się chwytami awangardowymi stworzył poezję przeciwną duchowi Awangardy
· Dać świadectwo wewnętrznemu przeżyciu
· Śmiałość skojarzeń, rozmach poetyckiej wizji, spojrzenie na wieś z wewnątrz
·Alfabet oczu 1934
·
Zwycięstwo 1935,
Ziemia odpływa na zachód 1936,
rapsod barbarzyński 1938-
poematy – zanurzanie w tradycje romantyczną ·Wojna ukazana a punktu widzenia warstwy społecznej będącej przedmiotem a nie podmiotem historii – chłopi·
Łobodowski · Poetycki historiozof i mitolog wojny i rewolucji ·
Zafascynowany poetyckim mitem Ukrainy i Kozaczyzny, tragizm Ukrainy współczesnej ·
W Rozmowie z Ojczyzną 1935, Demonom nocy 1936 – dominuja obrazy niejasne, o ciemnej, tragicznej tonacji, tragiczny patos, heroizm
Miłosz ·
Poemat o czasie zastygłym 1933 - akcenty krytyki społecznej – wpływy krakowskiej Awangrady
·
Wiersze katastroficzne ·
Elan vital – przeciwstawiony pędowi ku katastrofie pęd ku życiu ·
Katastrofizm rzeczowy i konkretny : „może za klika lat spłona miasta od Renu do Wołgi” ·
Także wielkie, enigmatyczne uogólnienie o wielkiej sile wyrazu ·
Trzy zimy 1936 - odejście od poezji awangradowej i społecznej · samotny prorok-wizjoner · silna potrzeba rygorów ·powinowactwa z Iwaszkiewiczem –
poetyka klasycystyczno-symboliczna · stałe
napięcie między wizja a rygorem, między spokojną klasycystyczną frazą w obrazami kataklizmów · między płynnością wizjoneryzmu a posągowością klasycyzmu ·postawa
stoickiego hartu wobec oczekiwanej z niezachwianą pewnością katastrofy ·
novum które wniosły
Trzy zimy –
sfera przeżyć religijnych i religijnej symboliki – głęboko osobiste ·
biblijny patos, nacechowanie etyczne autor: karolkol karolkol@gmail.com