Obecność elfów zaczerpniętych z mitologii germańskiej,
pół ludzie, pół duchy. Występują w powietrzu,, na ziemi i w wodzie. Nawiązanie w ten
sposób do legend narodowych, podań - element patriotyczny.
TREŚĆ: Ojciec jedzie na koniu w nocy z chorym, konającym dzieckiem.
Król Olch jest wytworem wyobraźni, majaczącego w gorączce
chłopca. Król wabi dziecko: zabawkami, pięknymi córkami, o tym wszystkim chłopiec mówi ojcu, który za każdym razem odpowiada: "Nie bój się,
mój synu, ja widzę to z dala. To wierzba swe stare gałęzie rozwala". Po tych ofertach, król oświadcza, że chłopca "gwałtem zabierze". I tak syn umiera. Narrator komentuje całe to zdarzenie w sposób emocjonalny, wczuwa się w sytuację, wyraża żal i smutek ojca z powodu śmierci
syna.
W pieśni tej odżywa to wszystko, czym przepełniona jest poezja ludowa m. in. wiara w istnienie obok
świata realnego, świata fantastycznego. W wierzeniach ludowych oba te światy są jednakowo realne, istniejące i pewne.
Cechy romantyczne występujące w tym wierszu: zdarzenia dziwne, świat realny miesza się z fantastyką, wpływ świata irracjonalnego na losy człowieka. Mocno wyeksponowane uczucia syna. Akcja koncentruje się na chłopcu; zamknięta - śmierć chłopca. Środki stylistyczne: powtórzenia ("Mój ojcze", "Chodź do mnie"); dialog;
Więcej recenzji na temat "Król Olch"