Pitagoras (ok. 572-497 p.n.e), filozof grecki.
Pochodził z wyspy Samos, czyli wschodniej kolonii jońskiej.
Mając lat 40 opuścił Jonię, która walczyła z Persami,
i odbył liczne podróże, również do Indii,
gdzie zetknął się z tamtejszymi systemami filozoficzno-religijnymi.
Przebywał w Tracji,
ostatecznie osiadł się w —Wielkiej
Grecji, gdzie w Krotonie
założył szkołę filozoficzno-religijną i związek
pitagorejski. Nie pozostawił po sobie żadnych dzieł a te które
później rozpowszechniano w Grecji były jak podają historycy filozofii apokryfami.
Stworzył system poglądów naukowych, nazwanych jego imieniem. Był to
prawdopodobnie rezultat pracy wielu uczonych, określanych powszechnie mianem pitagorejczyków.
Z literatury filozoficznej Greków wynika, że Pitagoras jako pierwszy użył
określenia filozofia
w rozumieniu "miłość mądrości",
dla zaznaczenia, że mądrość jest
rzeczą boską, a jedynie umiłowanie jej dostępne jest dla ludzi.
Pitagoras był kontynuatorem i reformatorem religii orfickiej, którą później
zaczęto nazywać pitagoreizmem.
Wprowadził pojęcie podobieństwa
figur oraz ideę przeprowadzania systematycznych dowodów w geometrii.
Przeprowadził dowód twierdzenia nazwanego twierdzeniem
Pitagorasa (znanego wcześniej jako reguła bez dowodu), odkrył
niewspółmierność boku i przekątnej kwadratu, przypisywał magiczne własności
liczbom, wierzył w harmonię w kosmosie.
Pitagorejska
szkoła,
szkoła filozoficzna działająca na przełomie V i IV w. p.n.e. Wybitnymi jej
przedstawicielami byli: Archytas z
Tarentu. Timaios z Lokroj. Z późniejszej generacji: Eudoksos,
Echekrates z Fliuntu, Eurytas i inni pitagorejczycy.Trójkąt
pitagorejski to
Trójkąt prostokątny, którego
długości boków są wyrażone liczbami naturalnymi.
Jeśli pomnożymy długości
boków każdego z tych trójkątów przez dowolną liczbę naturalną to otrzymamy
również trójkąty pitagorejskie.
Więcej recenzji na temat Pitagoras,