ZDANIA WARUNKOWE II TYPU – PRESENT CONDITIONAL
Warunek jest niemożliwy do spełnienia w teraźniejszości, ale jest możliwy
do spełnienia w przyszłości, tzn., że zdania te mówią o tym co by było, gdyby został
spełniony dany
warunek, ale ponieważ warunek ten nie został spełniony ( w teraźniejszości) możemy tylko mieć nadzieję, że zostanie jeszcze spełniony w przyszłości.
W II typie zdań warunkowych występują czasy:
Simple Past + Future in the Past
Spójnikiem łączącym te czasy w jedno zdanie jest “if”, po którym zawsze stawiamy czas Simple Past.
Przykłady:
If I learnt, I would pass the exam.
She would buy a new dress, if her husband gave her some money.
Możemy to zinterpretować w następujący sposób:
Gdybym się nauczyła, zdałabym egzamin. – ale się nie nauczyłam i go oblałam (teraz), mam jednak jeszcze szansę na poprawienie wyników egzaminu i może go zdam (przyszłość).
Czasownik „to be” w II typie zdań warunkowych ma formę „were”, którą stosujemy we wszystkich osobach (nie I was - tylko I were itd.)
If I were a painter, I would paint a beautiful picture.
If you were a painter, you would paint a beautiful picture.