„NIE BOSKA KOMEDIA” Zygmunta Krasińskiego, szczegółowy plan wydarzeń wraz z cytatami, część VI
4.1. Henryk zostaje mianowany dowódcą zamku
4.2. Hrabia żąda od obecnych przysięgi na wierność, wierze i przodkom („teraz przysięgnijcie wszyscy, że chcecie bronić wiary i czci przodków waszych”).
4.3. Zastraszeni – Baron i Książe proponują Henrykowi układ z rewolucjonistami („To wszystko dla gminu, ale między nami oczywistym jest, że
się oprzeć nie zdołamy”) lecz słowa dowódcy, że zdrajcy zostaną ukarani („Kto wspomni o poddaniu się, ten śmiercią karany będzie”) każą im zmienić zdanie.
4.4. Hrabia zastanawia się nad swoją władzą („Jakże tu dobrze być panem, być władcą (…) spoglądać na cudze wole, skupione naokoło
siebie, i na was przeciwników moich, zanurzonych w przepaści (…) panować będę – walczyć będę – żyć będę – to moja pieśń ostatnia!”)
4.5. Orcio zaprowadza ojca do lochów, tam Henryk słyszy głosy ludzi zmęczonych przez szlachtę, niektóre z nich szczególnie znamienne dla Hrabiego („Za to, żeś nic nie kochał, nic nie czcił prócz siebie, prócz siebie i myśli twych, potępion jesteś – potępion na wieki”)
4.6. Arystokracja chcę wykorzystać sytuację i pójść na ustępstwa z Pankracym (przez Ojca Chrzestnego), Henryk wytyka przeklinającej go szlachcie naganne życie.
4.7. Szlachta przegrywa, Hrabia pragnie jeszcze raz przytulić swego syna („A więc syna mi przyprowadź, bym go raz jeszcze uściskał”), Orcio mówi, że matka we śnie przepowiedziała mu śmierć („słyszałem głos jej dzisiaj (…) i mówiła <dziś wieczorem zasiądziesz przy mnie>”), po chwili młodzieniec umiera trafiony kulą.
4.8. Henryk prowadzi ludzi do ostatecznego ataku („Hej do mnie ludzie moi! (…) nazad w przepaść syny wolności”)
4.9. Jakub umiera, przedtem jednak wyrzuca Hrabiemu upór („Niech ci czar odpłaci w piekle upór twój i męki moje”)
4.10.Hrabia Henryk słysząc krzyki wrogów skaczę w przepaść, przeklinając siebie i poezję („Biegną, zobaczyli mnie – Jezus Maryja ! – Poezjo, bądź mi przeklęta, jako ja sam będę na wieki”)
4.11.Pankracy przez oficera dowiaduje się o samobójstwie Henryka, rozpoznaje jego szablę („ślady krwi na rękojeści, poniżej herb jego domu”), przywódca powstańców składa Hrabiemu hołd za dotrzymanie przysięgi („on jeden spośród was dotrzymał słowa”)Podczas rozmowy z Leonardem, ukazuje się mu (tzn. Pankracemu) postać Chrystusa. Przywódca powstania kona ze słowami: „Galilee vicisti” („Galilejczyku zwyciężyłeś”).