Charakterystyka tytułowej postaci utworu W. Szekspira pt.: „HAMLET” cz. II/ II
Młodzieniec organizuje bowiem przedstawienie wraz z bonusową sceną śmierci własnego ojca i dochodzi do wniosku (jak
się później okazało jak najbardziej trafnego), że jeśli obecny król nie jest mordercą spokojnie oglądać będzie kolejne sceny sztuki, jeżeli zaś Klaudiusz zabił dawnego władcę z krzykiem wybiegnie z sali bo nawet największy przestępca ma w sobie przecież resztki sumienia, które umiejętnie podsycane potrafią wybuchnąć. Rzeczywiście nowy mąż Gertrudy ucieka z pomieszczenia w którym odbywała się sztuka, co wyraźnie wskazuje na jego winę. Całkowicie pewny kto jest mordercą, jego rodzica młodzieniec postanawia wygarnąć matce prosto w oczy jej haniebne postępki oraz czym prędzej zabić swojego stryja. Duński król jest jednak szczęściarzem, gdyż w chwili, gdy jego bratanek chcę pomścić zmarłego ten modli się i wyznaję swoje grzechy przed Bogiem. W trakcie rozmowy z matką Hamlet widzi, po raz kolejny, ducha ojca, ale tym razem może być to już tylko urojenie spowodowane długotrwałym zamknięciem przed światem.
Dzięki sprytowi i drobnej pomocy (prawdopodobnie wynajętych przez niego) piratów królewiczowi udaję się zbiec do kraju i powrócić do Elsynoru. W rodzinnych stronach Hamlet jest świadkiem pogrzebu ukochanej Ofelii oraz wielkiej żałoby po stracie siostry. Wówczas to pojawia się królewicz i pomiędzy młodzieńcami dochodzi do sprzeczki w wyniku której królewski syn mimo usilnych próśb swojego ostatniego przyjaciela – Horacego pojedynkuje się z Leartesem. Ale to właśnie podczas tej walki książę ukazuję w pełni, kilka najistotniejszych cech charakteru jak m.in.: umiejętność zażegnywania konfliktów, kiedy to brata się z przeciwnikiem, dalekowzroczność, gdy przestrzega Horacego przed śmiercią, by ten opowiedział ludziom historię duńskiego królewicza, czy w końcu honor, gdy pomścił śmierć ojca, zabijając jego brata Klaudiusza. Uważam, że Hamlet mimo swojej początkowej bierności i bezradności to postać szalenie inteligentna, wrażliwa, honorowa oraz wielki indywidualista, co sprawiło, że stał się on najbardziej tragicznym, że wszystkich szekspirowskich bohaterów, bohaterów a przez to na stałe zapisał się na kartach, nie tylko angielskiej, ale i światowej literatury.