" Dzieje Tristana i Izoldy" to celtycka opowieść o
miłości kochanków napisana przez Josepha Bédiera, a przetlumaczona
na język polski przez
Tadeusza Boy-Żelińskiego. Uczucie Tristana i Izoldy spowodowało wypicie czarodziejskiego napoju. Jest to element fantastyczny, magiczny. Zdanie : ''
Wypiliście miłość i śmierć'' wskazuje z jednej strony na nieuchronność
miłości, a z drugiej na przewidywanie tragicznego końca
kochanków.
Tristan to jeden z dwojga bohaterów, jego ojciec był królem ziemii lońskiej zginął w bitwie z wojskami diuka Morgana. Jego matka zmarła z żalu po stracie męża po urodzeni Tristana. Imię
Tristan pochodzi z łacińskiego
tristus co oznacza
''smutny'' . Główny bohater nie zdawał sobie sprawy ze swojego królewskiego pochodzenia. Kolejnym głownym bohaterem jest Izolda- miłość Tristana. Jest to kobieta piękna, dumna, inteligenta. Posiadała dar opatrywania ran.
Tristan staje wobec konfliktu dwóch podstawowych wartości: obowiązku wasalnego i miłości. Cokolwiek zrobi, zrobi źle. Odradzający się na grobie kochanków głóg symbolizuje ich miłość trwalszą niż śmierć. Tristan jest idealnym rycerzem, Izolda idealną damą, a król Marek idealnym władcą, dowodem wielkoduszności króla Marka jest decyzja o pochowaniu Izoldy obok ukochanego.
Niezwykle dramatyczna i pełna wyrzeczenia miłość Izoldy i Tristana naznaczy życie kochanków piętnem cierpienia.