"Eneida" łączy w ramach jednolitej opowieści fabularnej różne elementy typowe dla obu epopei Homera. Obraz przygód Eneasza w czasie tułaczki po morzach i lądach jest wzorowany na "Odysei", obraz działań wojennych - na "Iliadzie". Eneasz, po ucieczce z płonącej Troi wraz z ojcem, żoną, synem i grupą towarzyszy, po kilkuletniej wędrówce przybywa do Italii, gdzie zakłada kolonię, od której pochodzić mieli Rzymianie.
Wydany w roku 17 p.n.e. (około półtora roku po śmierci Wergiliusza) poemat zyskał od razu wielką popularność i wyparł wcześniejsze o półtora wieku
Annales Enniusza, został okrzyknięty nową 'Iliadą' i 'Odyseją' oraz wprowadzony jako obowiązkowa lektura szkolna. W tej ostatniej roli przetrwał od początków cesarstwa rzymskiego w
zasadzie do dziś (wybrane fragmenty czyta się na łacinie w liceach, a
wybrane księgi
są obowiązkową lekturą na studiach filologii klasycznej), przez co jest chyba najszerzej znanym łacińskim utworem poetyckim. Aluzje i nawiązania do Eneidy są w zasadzie nagminne, jeśli chodzi o "kształconą" poezję europejską w przeciągu ostatnich dwóch tysięcy lat.
Więcej recenzji na temat Eneida