Bohaterem książki jest
doktor Paweł Obarecki, który od sześciu lat mieszka w małym miasteczku - Obrzydłówku. Niedługo po przybyciu wdaje
się w konflikt z farmaceutą i balwierzami. Przez pewien okres jest człowiekiem usłużnym, życzliwym, pomocnym, tryskającym energią. Chętnie udziela profesjonalnych usług medycznych, wędrując ze swoją podręczną apteczką i lecząc chorych. Po jakimś czasie doktor zaczyna zamykać się w sobie, staje się krnąbrny. Aby zabić małomiasteczkową nudę, zaprzyjaźnia się z księdzem oraz z sędzią. Jednak z upływem czasu te znajomości również zanikają i doktor Paweł zostaje egoistycznym samotnikiem. Pewnego wieczora przyjeżdża po niego chłop z oddalonej od Obrzydłówka o trzy mile wioski. Okazuje się, że chora
kobieta potrzebuje jego pomocy. W ubogiej izbie staruszka przyjmuje lekarza gościnnie i zaprowadza do sieni pacjentki. Okazuje się, że chora kobieta jest młodzieńczą miłością Pawła Obareckiego. Nie zna on Stanisławy Bzowskiej osobiście, jednakowoż zakochał się w niej, widując ją często na Krakowskim Przedmieściu. Kobieta po niedługim czasie wyszła za mąż i doktor stracił z nią wszelki kontakt. Stanisława Bzowska została nauczycielką w ubogiej wsi oddalonej o trzy mile od Obrzydłówka. Po zbadaniu okazało się, że kobieta jest chora na tyfus. Paweł Obarecki, obiecując sowite wynagrodzenie, wysyła parobka do farmaceuty po chininę. Jednak chłopak nie pojawia się. Doktor, nie zważając na wichurę śnieżną, sam udaje się w podróż. Kiedy wraca z lekarstwem, Stanisława już nie żyje. Po pożegnaniu się z nieboszczką i obejrzeniu jej dobytku Paweł wraca do Obrzydłówka i żyje długo i dostatnie.
Opublikowano dnia:
stycznia 30, 2006
Więcej recenzji na temat Siłaczka